Tıpkı Kuşlar Gibidir

Yaşadığın halde bazen çok uzak gelir hayat

Tıpkı kuşlar gibidir, uçulmuyor taşırken kırık bir kanat

İçten gelmiyor işte gülmek ağlamak, kaybolmuşken duygular yaşamak

Tam şurada göğzümün orta yerinde bir sancı, kaçılmıyor be kendinden hancı

Kaç kadeh devirdim, kaç gece bitirdim, kaç sayfa tükettim

Tam tamına kendi bildiğim beni diyemedim

Gelin dostlarım, yakınlarım, sorun bana ne fayda

Mühürlü dilim, ellerim, ne söylerim nede dökebilirim kağıda

Bıraktım ben kendimi hayata, zamanla bürünür saçlarım aka

Ne bırakıp gidene kıza bildim, nede silene

Ben hep kendime ettim şu temiz gönlü yaka yaka

Alıp başımı gidiyorum, dilek olay beni görene

Ben izlerim sizleri dostlarım, sevdalarım

Bende artık yanlızlar içinde yanlız yatanım

Ben çok severdim anacım, koşturmayı gül dolu bahçemizde

Taki batana kadardı, o güllerin dikenleri ellerime