Tırnak İçi Söylence

gökyüzüne ektiğim bostandan yükleniyor kamyonlar

içi tavşan, içi köstebek dolu

yol alıyorlar dünyama doğru

yollar fasulyekar

yıldızlar üstüne yuvarlanıyor içimin urları

kalbimi delen havuç, kafamı kıran kabaklar

nohut bir yağmurda ıslanıyor kuşlar

kuşlardaki saçlarımı yolan parmaklar

sen misin bu

gökyüzüne kurduğum gardan kalkıyor trenler

yol alıyorlar bana doğru

vagonları su ve kum dolu

karabatak bir makinist, hızıyla bölüyor dünyamı

ağzını açıyor midyelerim sabaha karşı

içinden fırlıyor inciler

dağılıp ölüyorlar

kan kokan fırtına bu!

kurtuluş yok çocuk

okuduğum dualar bu yüzden

elifi büktüğüm bu yüzden

bu yüzden sularla doldurduğum

gözümdeki çukuru

gökyüzüne kurduğum evlerden geliyor misafirler

nargüneşe açtığım sofradır bu

örtümde kımıldayan dağlar, dürülen ovalar var

bir de kuşçocuklar

doyuyorlar

ve

uçuyorlar

bulutlara doğru

ki

yeniden yağacaklar

ılık bir rüzgar sonu

......