Tırnak İçinde Hüzün

Çerağı sönen pencerelerin kanatlarında

Küllenmiş bir kraterdi darağacına kurulan cümleler

Gün gelir şairliğim yargılanır

Şiirlerim üşür

Bir yudum suya_

Böylesi paha biçilmiyordu

Kentimizi selamsız teğet geçiyordu bulutlar

Ahh ne uzak bir ülkeydin!

Sana yağmura adanan bir çift göz bıraktım

Biraz kan müptelâsı

Birbirine sarılmış hücrelerim tıknefes

İçimde âmâ bir tutku

Biraz da mahcup

Meyyit bir çiçeğin yalnızlığı ışığım

Işığım sana yol olmayacak

bilirim

Kim derdi ki makamsız kalacağını

Kendi içinde ihbar edilen

Sana aykırı/sana soluyan yanların

Böylesi tutsaklığa dirençli değildi yüreğim

Henüz, aydınlığa bulaşmamış

Acıya doymamış

Taşlara çizilmiş tekil bir acının çizgileriydi yüzüm

Yüzüm en çok bir ihtiyarın duruşuna yakışır

Ne pütürlü bir geceydi

Ne ağır bir yoklama-

Yıkmadı hiçbir fermanın hükmü kadar

Atlasına güdümlü nehirlerin gırtlağından

Maviyi solutan sulara

ve yeniden yorumlanacak hayata

Sözü geçmeyen özgürlük ezgileriydi yüzüm

Yüzüm sana bir saray olmayacak

bilirim

Gün gelir

Bir ses çağırır

Sensizlik mabedinde isyan bayrağı dalgalanır

Kaygılı şehirlerden dar vakitlere göç başlar

Ahh ne uzak bir ülkeydin

Ne uzak bir rüyâ

Düşündükçe yoran-

...