Titreyen Gölün Taşlarında Aydınlığa Aç(ıl)an Çiçekler*

uzun uzun, uzun yol karalamaları...

*

__kendimi tekrar ediyorum bir kez daha!

*

I-

Kalu beladan beri insanım

Adem'den gelen Havva'dan olan

haddini aşamayan bir duvarım

topraktan yeniden yeşerecek bir damla

şükrediyorum

insan olduğumun delilidir bu

yörüngesinden sapmış bir volkanın iç kanaması

çoban yıldızının yakın menzilinde

münezzeh tayinliği

yağlı boya bir tablo

içinde nur topu gibi güneş

tuvalde karışık bir adam

ve karanlık bir kadın / izliyorum uzaktan

prangalarımdan tutsana gözlerimi

avurtlarımdan çıkarsana hazzın denklemini

II-

burası cehennemin başlangıcı

içinde terminaller ve bekleme salonları

istasyon kargaşası / tünel ferahlığıyla gelen

iskeleden bakan adamın intihar huzuru

aşkın gücüne gücü yetmeyen ruhların

ilahi yıkıntıları / ten yırtıkları

sanki soylu bir zılgıt bu

şehrini terk etmiş bir oğlanın köy çalgılı karmaşası

teorilerin şaşı(rmış) (d)olgusu

anestezi yap artık / morfin istiyor dudaklarım

uyuştur beni dayanamıyorum

sevişmeden öylece

boşalt donan içimi sıcak içine

kalsın üryan bedenim mühürlü çarşafların dibinde

saat yokluğunu sensiz geçiyor

saçlarımın kızılı can kırığına kesiliyor

yapıştır soyut alınganlığımı

rüzgarların beresini yamala / yarama

filizlenmiş kanamasını

özlem çocuk gibi bir şey

hınzırken de okşanası

taş kesiği gibi gün doğumuna denk düşen

niyetlerin özgürlük arayışı

yükseklere, daha daha yükseklere alçal

en derindedir zirve dediğin karanlık kuyu

kendindedir sıvanmış duvarlarının aydınlık yontusu

III-

geliyorum!

bil ki kırıp dökmek değil amacım

failimi ihbar etmek için kendimin

söktüm kalbimi kelepçeleyim diye beynime

mantığımı perişan etmeliyim

duygusuzluk da bir duygudur nihayetinde

kendimi biraz eksiltmeliyim

Yaratan'a sığınıyorum sihirlerden

hasret yüklü yelkenlerden

tıkanan kulağıma biraz tuzlu su

ve inanç üfle Allah'ım

vesveseci suskunluğu sök içimden

konuş benimle / en zehirli dilimden

kendimi teşvik ettiğim vakit

değişip açılacak açılmayan her kapı

tövbe eden her insan için

diz çöküp ağlayacağım

gafletten soyunup arındığında ruhumuz

böcekler parmak uçlarımdan başlıyor kemirmeye

ben aklımın köşesinden iniyorum delirmeye

IV-

fikrimin fıskiyelerini açıyorum serinlemek için

kukla oynatıcı adam geliyor...

izlerken gülmek kolay diyor

ipleri ellerime bırakıyor / kalakalıyorum

ben icraatta sondan birinciyim diyorum

bile bile kana belenmiş bulutların gömüsü

gençliğine çomak sokan o adamın

ayak üstü yok olur unutulmaya yüz tutmuş adı

omzuna kelebek kanatlı dövme yaptıran kadının

yitik hafızasında, bir onu tutamadığı aklında -kayıp-

odalarda sesi yankılanan / durmadan ağlayan

bir bebek şimdilerde yalnızlığımız

içi içine sığmayan bir göçebe

ukdesi kendisine açılan bir kapının anahtarı

aslında bir çıkmaz yoldur sandığın rüyada uyku

'fecre kadar sürecek' pas tutmasın diye mürekkep

ya aman / yağ iman / dolu dolu üzerimize

dalgalan / çalkalan

kıvılcımları bir kendine tecelli ediyor elhak zaman

V-

-küllerimden doğmadım / hep burdaydım

gördüklerim tatmin etmedi beni

hep daha fazla olsun istedim labirentlerim

'yeni bir dünya' istedim / kayıp bir ülke

yasak şehirler ve gidilmeyen izleri yokuşa sürmek istedim

sonra kutsal ittifaklarımı yıkan o palyaço geldi

gülümsedi

ezber bozduran dudakları

ağlamamı mimledi

bırak dedim bırak

soytarılık isteyen de kim

haklı olmak isyankar olmakla aynı

unut beni bir düşte

düşür rahminden gecenin

piç bir umut gibi doğuyorum her sabah

VI-

iyiler ve kötüler

yoksun bir çığlık kopardılar

ikisi de aç / ikisi de biraz tok yalanlara

iyiler hep acınılası

kötüler hep sınanası

bir dünya kurdular kendilerine

buldukları

umdukları kadar bile olmadı kaybederken

ki herkes kaybeder aklını

akla ziyan bir mevsimde

hibe eder soluğunu

nefessiz kalacağını bile bile

kaybetmektir aslolan

kaybetmek insanların en hakiki becerisi

bilmeyenler olur / dağılanlar

boy uzatanlar olur

hiçliğin acemi uzantılarına

varlıktır esas olan

var olmak yokluğun ilk adımı

yokluk varlığın kanıtıdır

VII-

üzülsün diye birileri

kimilerinin ruhunu okşar

tatminsiz hücrelerini onarmak için

oysa kendinedir yolculuk

yolcular seferidir

niyetlenmek hiç bir yolcuya farz değildir

bu aşk yolunda

öyleyse hadi dedi

boz gitsin

ölüm orucu gibisin

tutamıyorum aklımda yaşadığın günleri

dedim;

sorma ahvalimi

cevaplarım kendine müteessir

güz yangını

VIII-

anne sıcağıyla ürpermiş bir ses / nefes

yankılarım boşluklarımdan sallandırıyor kendini

küle dön / öze dön / bana dön

ey kalbim!

manasını bilmediğim bir sözsün sanki

hiç bir kitapta bulamıyorum ellerini

anlamını anlamımdan soyuyorum

tıpkı

benim sandığım gibi

belki sandığımdan da kederli

sen bir gölgesin

gittiği her limanda halatını unutan

parçalanmış sesimsin

uçurumdan aşağı yuvarlanan

beton yığını bağlı ayaklarım

ruhumda dev okyanuslar

bırak beni

yaralanmak için

yardan öte yol mu var

IX-

onlar ki dedim

taptaze yediveren çiçekleri

bir zelzeleyle kurban oldular

hiç bilmeden

hiç göremeden güzel günleri

mutlu günlere inanamadan daha

kandırılmadan her gün

gittiler / ne çoktular

'belki çocuktular'

biz hep kalan olduk

uzaktan bakan olduk

gidemediğimiz o ülkeye

pişmanım

ırzına geçtiğim için hislerimin

alacaklıyım da

biliyorum özrüm özürlü bir cenin gibi şimdi

neylersin

hayat bu / aşamalı seçki

X-

ve

infilak ettik

ahmak çoğaltan rüzgarda

yağmurların soluğu

orta yerinden vurdu gövdesini ağaçların

Asya'nın topraklarında

toprağın ayazında

kimseyi kurban vermeden daha

ne çok gittik

ne çok kendimizdik

ne az götürdük topladıklarımızı

bencilce sakladık geleceği

geçmişin güvenli kollarına

ey insan

bu kadar mı azsın

bu kadar mı yitirdin hevesini

vicdansızlığın avazında

ağla ateş

ne olur ağla

bir damla suyla öldür kendini

ah ateş

bunca sıcaklığı

donan buzlar için mi devirdin

suya bak / kederli aksine

sızlıyor içi / için için

doğuruyor kendini

ah ateş! gör artık

su aşkın narına

yumuyor ellerini

XI-

anla artık!

bülbülün güle

pervanenin ateşe

niye yandığını

züleyha kokuşlu kadınların

yusuf gönüllü adamların

niye böyle aşka saldığını aklını

coşuyorsa taze sürgünler

sahiplensin ılıman iklimler

ve kökler

anaç kökler

bassın bağrına tazeliği

isterim ki güzel sevsin

ve sevilsin çiçekler

sarhoş sözler kutsal bir gecede

serseri yağmur gibiydi dökülürken

içti içti ağladı sonra / hiçliğine

sade lekeler / bereketli kalemler

beni yakın

beni duman edin

kara olsun yazdıklarım

-kader diyelim

açtığımız her hata çukuruna-

fulya/ağustos2011

enuzunsolukluşiirim

*'titreyen göl' ve 'taşta açan çiçekler'

Ankara - Antalya arasında bulunan kuytuda kalmış iki mekanın adıdır.