Titreyerek Yazdım Seni
Şırıl şırıl adını anmak için
Çiçeklerin suyunu değiştirirdim
Tüylenmemiş duygularım
Üşenirken emeklemeye
Çözdürürdün uçmanın şifrelerini
Kanatlanırdı
Telaşla sökun ederdi sana kuşlarım
Güneşe ne hacet
Doğu tarafımdan
Her gün yükselirdi senin yüzün
En çokta gamzelerin
Işıl ışıl taşınırdı karanlığıma
İçimdeki bahçeleri yansıtır
Gökyüzüne kopya yapardı gülüşün
Daha hüplemeden
Gönül vitrinime doluşurdu bahar
Müptelası olmuştum bitki çayı ela gözlerinin
Hayalimdeki ovayı süslerdi
Balkon çiçeği kaşların
Bir nefes alırdım
Saçlarınla boyanan rüzgardan
İçimde hala kestane rengi bir fırtına
Kırdan gelen dilinden
Renkli sözler toplardım demet demet
Yüzüme sürerdim
Dere yatağından
Avucuma dökülen utangaçlığını
Evinizin önündeki kırık kaldırımlara
Ezilen taşların romanını yazardım
Tülünüz kımıldasa
Sevinç yüklü kervanlar görünürdü arasından
Bir parça saklamıştım
Hint kumaşı sevginden
Hala çıplaklığımı örten
Nasıl sevdim seni
Bir bilsen nasıl
Gölgedeki mısralar anlatamaz
Öğlenin sıcağını
İşte böyle
Zifiri yokluğunda
Işıl ışıl sevdim seni
Üşüyorum
Giden ağustosun ısısıyla
Titreyerek yazdım
Bana yadigar yüzünün batışını