Toprak Altında Nupelda

dudaklarımda hüzzam bir şarkının melodisi

adımlarım deli bozuk

adını bilmediğim coğrafyanın

topraklarını eziyorum

terkedilmiş iskele kuytusundan geçerken

martı çığlıkları kulağımda patlıyor

gemiler geçiyor göz hizamdan

ve

nisan yağmurları dökülüyor yüreğimden

gökyüzü kara bulutların istilasında

arsız gebeliğini üzerime bırakıyor

değil ki bedenimi çürüten yağmur

içimin köhnemiş yalnızlığı küf kokuyor

salaş meyhanenin / topal bacaklı masasında

kadehleri tokuşturmak istiyorum

dokunsun dilime şarabın mayhoş tadı

soluğumu şişeye boşaltırken

kırılsın kemanın teli

cilvelerimi bırakayım

sakız patlatan aşûftenin koynuna

kelimelerin ahengini poyraza kaptırmışken

bakma yüzüme!

cinsine cibiliyetine sövdüğüm adam

sözlerin sükutunda ki gizem

çarpmıyor mu karanlık çehrene

yok elimde nupelda

yok yüzümde gülücük

ah!

almayın beni içinize karanlıklar

ütopyamın dehlizlerinde

duvarları tekmeliyorum