Toprak Üşütmez Çocukları

Örselenmiş bir annenin gözleriyle ağlayamam

Ve bilmem,

Kaç marhama çürütür bir annenin gözyaşları?

Tut ki ay tutulurdu yaz ayazı gözlerine

Her güldüğünde...

Karanlığa tapılan

Ölü sayıcılığı yapılan bu yerde

Cana kıymak sıradanlaşınca

Gülmelerin kabahat sayılırdı...

Ve,

Pis elleri, paslı yürekleriyle

Çoğalıyor kalabalıklar

Çekin ellerinizi

Çocuklardan

İnsan insanı kirletebilir mi?

Hangi mezara sığar gençliği ve hayalleri

Yepyeni kalaylanmış bir gökyüzüne

Yeni bir gün doğar sarı sıcak...

O gün gelir anlatırım belki;

Yamacın kır çiçeklerini

Çitlembik patlaması gülüşünü

Sevilmeyenleri değil, sevilenleri yazarım

Talandan arta kalanları değil

Koca yürekli adamlardan

Eşit pay edilmiş ekmekten bahsederim

Kim bilir...

Şimdi değil çocuk şimdi değil!

Rivayet olunur ki huzurun incir çekirdeğine saklandığı bir ülke varmış...

Sözbir 22. 02.15