Toroslarda

Yol

Mola verdim Torosların eteklerinde

Çıkıp kocaman bir kayanın üzerine

Bir tütün içerken hayretler içinde

Kayanın üzerindeki yaban karanfillerini sevdim

Acayip hisler içerisinde,

Akdeniz'in dalga sesinden, görüntüsünden ve iyot kokusundan uzak.

Özlem

Ama nasıl bir iş ise bu

Farid Farjat'ın kemanını dinlemek arzuladım

O imkansızlıklar ortasında,

Piyano eşliğinde.

Parmaklarım dizlerime dokundu tuş niyetine

Gözlerim kapalı, kulağımda keman sesi

Parmaklarımda piyano...

Yankılanırken sessizlikte notalar bir o taraftan, bir bu taraftan,

Bir ıslık olup dudaklarımdan

?'Sarı yaylam'' türküsüne dönüşüverdi.

Özlemlerimin esaretinden kurtardı

Çiğdemleri okşayarak...

Akşam

Ne farkı yok ki akşamların

Zifiri karanlık, keskin soğuk,

Meşe kömüründe kuzu göbeği,

Rakı hep aynı rakı amma;

Baş ağrıları da yok yarınlarının.

Sabah

Kekik kokusunu katıp önüne rüzgar

Boğazdan esip gelir , kapıma, pencereme

Bardağımda adaçayı buram buram...

İnanın bir büyükten farksızdır sabah sarhoşluğu Torosların.

Dağ evi

Çatısı ardıç kabuklarıyla örtülü

Yayla evinin belgisinde asılı duran

Dünya savaşlarından da eski dolma tüfeğe elim gitmedi

-katliamları anımsattığı için-

Sırf savaşlara inat

Bütün tavşanlar azat şimdi.

Gurur-kibir

Sonra acayip bir içsel rahatlamayla

Gururlanmadım da değil hani egomla...

Olsun

Bu kadarcıkta kibrin zararı olmaz duygularıma.

30,04,2009