Trabzanlar
ellerimde kan, ellerimde gül
paramparça ayna misali doğuruyor aksimi
kör kilimi gece ve
ellerimde gül, kan var tüm ellerimce
korkuyu beklerken
çizilen hiçlik kentlerinde
apartman boşluğuna düşen şiir ölüsü
gün gelecek inşa edecekler insanları
tırnak uçlarındaki toprakların üzerine
yolları eksik insanları
krizantem boşluklarında sallanan
apansız insanları
ellerimde çamur, ellerimde güneş
ellerimde çığlık, ellerimde yaşam
medeniyet haritası yarıyor göğüs kafesimi
tahtaları düş çürüğü tavan arasında ve
ellerimde yaşam, çığlık var tüm ellerimce
korkuyu mimlerken
çizilen yasak kentlerde
bir adam çizecekler merdivenlere
gün gelecek susmalar birikecek boylu boyunca
varoluş eskizinin üzerine
dudağı yalnızlığa ilikli susmalar
yağmur boşluklarında sallanan
apansız susmalar
ellerimde son, ellerimde son
ellerimde kan, ellerimde gül
buluşuyor gözlerimde Istanbul'u gözlerinin
uçurum kuşlarının yuvası trabzanlarda ve
ellerim, ellerin izleğinde
sen korkusunu tanırken
çizilen belirsiz kentlerde