Troika

sunak:

//Ey kısır zaman, ey yoksul felek, beni benden etmek mi tüm düşüncen, yoksa kalbur üzeri ateş dansından mıdır ve beni yakmakmıdır tek emelin.Ben kahrına soyunurken her geçen günün, her nevinde suskularamı emanet etmekmidir tek kederin..Koşuyorum ırmak boyu her düşüncesinde bana dair, sevdaya dair ve sevilene dair..Hiç bir umarım yok.Bilirim şans beklentim ötesi tek kırılgan noktama yükleyip her zahmeti, boşver çekerim her derdi yükle yükle, insafına sığınmıyacağım...Çekerim her bana müstahak gördüğünü..Ve ey sevgili, ey sevildiğini bildiğin halde iğne ucu kadar ışığı bana çok gören art niyetli ketum insafı olmaz bedbaht..sende mi bunca yaşanmışlıkları bana reva görürsün..Havalemsiniz bilesiniz....//

___________

Çalçamur tohumlarda çatlarken alın yazım

Mahpus bir gülüşte dudaklarında perçinli kaldım

Muştu ırmaklara karışıyorken söylemlerim

Ve akıyordum hegamonyasında elit düşüncelerin

Sen denizdin vuslatıma dair

Kavuşma yerimiz tuzlu sularındı

Kıvılcım bir deltada seninle buluşmaktı tek umarım

İroni bakışlarında ufaldıkça ufaldım

Sende tuz

Bende tatlı su döngüsü

Rodrigo konçertosunda işliyor serzenişim

Sana bulaşma

Sana buluşma

Sana karışma hevesinde inzivaya bürünük aşk serenatlarım

Dokunsan ağlayacak baht defterim

Kocaman dolu bir yürekle sana dökülebilirim

Troika düşlerimde üç koşum yılkı atı

Her rahvan koşmakta sana gelebilirim

Arzu kıyısında dejavu ülküm sen

İroni olsada ben dair yüreğinde

Umarsız hapsinde mahkum olabilirim

Zaman çözel gezinde adım karanlık yaftam

Eriyor mum sarkıtlarında çiçek yapraklarım

Saksıya sunuyor köklerimi can suyum sen

Razıyım balçığına bulaştır gözlerimi

Paskalya mevsiminde soyunuyor dikenlerim sen üzre

Yapraklarım utangaç edeblerime örtüyor

Raks et başımı döndür yalan sevdalığınla

Üç koşumlu troika süzgecinde beni süründürerek

Ozan yalnızlığıma mısra bulaştı

Sen kasavetinde kal yüzünde kocaman bir ayıp

Söz koşar kalemimde mürekkep biter

Sen içre sözlerim kayıp