Tuğçe Kız
Haykırsam duyulur mu, sesim öbür taraftan
O bebek gülüşlerim sızar mı gül yüzüne
Cehennem ateşiyle seslenirken araftan
Anne! Serçe yüreğim, eriyor günden güne
Dünya ne mel'un bir şey emzirdikçe küçüldüm
Güçlülerin elinde ölüp ölüp dirildim
Ne kurtlar sofrasına meze diye sürüldüm
Anne! Sırça yüreğim, çürüyor günden güne
Ne olurdu benim de olsaydı bir ailem
Sevgiye muhtaç kalbi eğdirmeseydi elem
Bir şair yüreğiyle dokunsaydı bir kalem
Anne! Ökçe yüreğim, vuruyor günden güne
Of çekmekle inmiyor sıra dağlar düzüne
Şans hiç eşit gülmüyor, her bebenin yüzüne
Kardelenler açmıyor kar vurmadan güzüne
Anne! Kırca yüreğim, buruyor günden güne
Tanrı şahidimdir ki ölmek farz oldu bana
Tek dileğim can annem kavuşmak oldu sana
Azrail'e haber sal elin bulasın kana
Anne! Tuğçe yüreğim, kuruyor günden güne
_Kardelen_
03.02.2013
İçeriği; 7+7=14,çift ayaklı bir şiirim
Tuğçe;Cennet'teki Tuğba ağacının dallarına verilen ad.
Kırca;1-Dolu
2-Ufak ve sert taneli kar, rüzgarla karışık yağmur.