Tuğyan

Züleyha'nın yangını salınmış,

Zikrim yaralı avuçlarımda titremekte;

Fikrime bir tuğyan düşmüşken,

Ruhum boşuna o kapıda beklemekte..

Kaç rekât keder eder bu dürdüğüm hayat,

Bağışla beni,

Huzurunda ondokuz yıllık ruh,

Nasıl da çürük, nasıl da bayat!..

ilk vagon,son koltuk