Tuhaf Bir Şair
Vay Sevda Karam'ın şairi Alâaddin Soykan için
---
boynunun büküklüğüyle bilinir
yıkıklığıyla kalbinin
akasyaları sevmesinden aşklar çıkartır
onlara baka baka geldi bu yaşa
bundan dolayı pek zarif ömrünün dalları
akarsularda gizem bulmuştur
yürü yürü sonlanmayan yollarda
yorulmak ne, bilmemiş hiç
kendini yontmuştur baştan ayağa
kendini sınamıştır
ne de olsa kırsal kesim çocuğu
sosyete karşısında yabâni kalır
lânetler komprador burjuvaziyi
dikey tabutluklarında gaddar kentlerin
boğulsa da
uykuları pek hafiftir
ikide bir sıçrayarak geçirir
gecelerini
çünkü devran nâmussuzdur
o devran ki
döner durur yakandan yıkandan yana
hakperestliğin, haklılığın, hakikatin üstünden
geçer silindir gibi
imgelerin kesintisiz coşkunluğunda
inşâ ederken kendini
doymazcasına sevişir ütopyalarla
dobralığına diyecek yok
şunu sıklıkla söyler:
"muhteşem sevgiliyim ben
berbat bir koca"
kendi tercihiyle konuşlanmıştır
küresel sistemlerin tamamen dışında
böyleliğinden ötürü de
itilmiş-kakılmıştır, dursuz-duraksız
hemen herkesçe
karısı dâhil