Tükendi Bak Yarın

Hayat olabildiğince tezat

Aldım sattım seni en ucuz mezat

Beni sana mıhlayan çivi çürüdü

Hep aynı bildik masal

Sevilen kadın evine doğru yürüdü

Ben bir nevi pezevenk

Dünyanın mı düzeni böyle anlamadım

Sevgi için daha nelere katlanmak gerek

Kurşunlar sıksam beynime

İlmeği geçirsem boynuma

Ne farkeder

Hangisi uzak

Ne ne kadar yakın

Susmanın onursuzluğunda

Şerefliymişcesine tavır takın

Yarımağız bildirilerin

İlan-ı aşk devri geçti

İnce ve alevdi dudakların

Teneke çıktı tüm altınların

Nihayet tükendi bak yarın

Ben bukelamun olmayı beceremedim

Ne farkeder şimdi ölüm

Tutsak kaldık birbirimize

Peki bizi birbirimize bağlayan ne

Kör kaldık, sağır olduk

Yine de yorulduk