Tükendik..

Ümitlerimiz vardı bizim

Sahilde el ele tutuşmuş kumsalda uzanırken

Çocukça kurduğumuz hayallerimiz

Aylar boyu kıyımıza vurdu dalgalar

Savurdu her şeyimizi bir kenara

Gerçek olacağına inandığımız masallar

Bitti günü geldiğinde her şey gibi

Bizim gibi

Yokluğunda ağladım gecelerce umutsuz

Sende özledin mi beni özlediği kadar seni

Bir an için vazgeçip, aradın mı mutluluğu başka yerde

Topladım yerden kalp kırıklarımı

Sırf geldiğinde acıtmasınlar diye canını

Sardı etrafımı bir boşluğun içindeyim büsbütün

Elimde kadehim unutmaya çalışıyorum seni

Ne kadar mümkün olmasa da deniyorum işte

Sardım etrafını bir yoksunluğun içindeyim.

Günler sonra bulduğumda seni

Bir yabancı gibi bakacaksın bana

Çok değiştim ben yokluğunda

Tanıyamadın belki, ilk baktığında göremedin

Şimdi daha bir yabancı yüzün bana

Ya da eskiden kendimi görürken, uzakta

Başkaları almış yerimi gözlerinde

Hep aynı kalsaydık keşke kalabilseydik

Çok şey götürdü bu ayrılık ikimizden de

Tükendik şimdi ikimizde...