Tükendim Artik

Yırtık bir kağıdım,yarım bir kalemim var ellerimde

Seni anlatıyorum gözyaşlarımla mısralara

Durmaz oldu sol yanımdaki sızı gözlerimdeki kan!

Sabaha karanlık uyanıyorum,gidişindi beni yakan

/Dayanızmaz oldu hasretin,

Anlatamadım bir türlü yanlızlığıma/

Bir masalmıydı yaşanan o günler

Yoksa bir faciamı/ydı sonrasında gelen

Yılların yorgunluğu var yüreğimde

Gecelerin ayazı şahit titreyen bedenimde

Aşkın vardı bir zamanlar bende

Beni mutlu edip/te yüzümü güldüren aşkın...

Bak şimdi acın var bedenimde

Haytımı karartıp beni günden,güne eriten acın...

Yıldızlardan adımızı yazardık gecelere

Her yıldız tanesiydi sonsuz olan aşkımız,sığdıramazdık hecelere

Mutluluğumuz ise;güneşe giden bir yol kadar uzundu

Sonu olmayan bir sevdanın eseriydi sanki...

Gerçek bir aşka yelken açmıştık beraber

Gökyüzü şahit, güneş sahit, ay şahit

Bir bilsen yokluğunda kan damlıyor gözlerimde

Gündüzüm olmadığı için ıssız geceler/im şahit...

Yokluğunla varlığın arasında kalıyorum

Yok olsam bi dert, var olsam ayrı bi dert

Alsam silahı elime sıksam beynime

Ölsem ne fayda ölmesem ne fayda...