Tükenmezleştirdim

Çaldığım sözcükleri ajandamın arka sayfasında biriktiriyorum

Tersten yazıyorum

Dökülen nağmelerim en başında ajandamın

Ve ismin hece hece

Tüketmedim harflerini tükenmezleştirdim kalemimle

Her silgi değdiğinde keşke diyorum

Siliyorum.Siliyorum.Siliyorum.

Nafile bu çabam

Doğru ya tüzkenmezleştirmiştim!

Şimdi

Duvarlarda konuşuyor

Boyuyorum başka renge şahitlik etmesinler diye

Utanıyorum belki de

İnsanın aklı değişmediği gibi

Duvarların rengi değişse de bir şey fark etmiyor

Hala konuşuyorlar

Çok arsız bunlar

Susun!Susun.Susun

Bastığım toprak

Sokaklar daralıyor

Çünkü onlarda konuşuyor

Bu ev,bu şehir,o tepe,dolunay !

Olmaz olasıca dolunay, o gece/başlayan o gece

Sadece yıldızlar ve dolunay yanı başımda

Yanı başımızdalardı

Yazın ortasında soğuk olur mu?Soğuktu işte!

Isıtmıştık birbirimizi sıcağımızla

Her şey tam orada başlamıştı.Tam oracıkta

Tek şahidimiz Yıldızlar ve Dolunaydı

Belki de onların oyunu bu

Bile bile Cehennem ateşine attılar beni

Her rüyanın gecesi ve gündüzü olduğu gibi

Her hayatın da bir sonu vardır

Cennet ve cehennem

Düşeceğin uçurum sonunda

Ya ateşten gömlek giyersin

Ya da

Beyazdan kanatların olur

Ve

Yaşam boyunca Cennet mi / Cehennem mi der durursun

Aşk da böyle bir şey şair...