Tünel

Duvarda aslını duran

Kurumuş bir gül mü

Hatırlatıyor mazileri sana

Yaptığın cahilliğin bedelini

Sevdaya mı ödetirsin

Bitkin bedeninle

Zaman denilen tünelde

Arzular mı boğuyor

Esir olduğun yaşamda

Batmayan güneşe ve umutlara

Ölümü nasıl yakıştırırsın

Korkak yüreğinle

Söylesene bir tane bile

Olamazken

Nasıl bin tane olup

Saklandın uçurumda...