Turuncu Kokulu Resmin

Turuncu kokulu resmin

seninle konuşmak,

ve tüm konuşmalarımız,

çiçek açtı.

dört mevsim yaşadık

günlerdir

ve,

ay gibi doğdun

acılarımın siyahına.

genzimi titretti,

denizin kokusundan çok

ayrılık saatleri.

çegincelerin

sadeliğin

kusursuz savaşın

fesleğen kokulu bakışın

evet ne varsa hepsi

o gülen resmin

hayatımın tek sevinci.

bırakıp gittin

karanlıkta kaldım

alışamadım gidişine

gök grileşti

deniz öfkelendi

şehir üşüdü

martılar küstü

rıhtımlar sessiz

ve,

geceler yıldızsız.

güneşin doğuşunu özlüyorum

seni düşünüyorum..

hani..

bir yana atmıştık uykuları

sabahları bulan fısıltılarımız

murada ermiş hallerimizle

ıstıraplarımız geçti.

ve gözlerimizin ışığı

bir göl kadar yeşildi.

ve,

gezindiğimiz her yerde

geçmişi unutmadık

dalgalarla boğuşan kuşlara

dönmüştük.

kahve gözlerine gelirdi

martılar

içimizi ısıtırdı

bir sahil bahçesi

ve,

huzur verirdi

sesler arasında

en güzeli Süleymaniye..

çaresiz seni bekliyeceğim

ufukta seni göreceğim

resmini alıp elime

o ağacın altına geleceğim

ve şimdi bu şehirde,

turuncu kokulu resmini

maviye çizeceğim..