Tut Elimden

Tut elimden,

Uğrunda dövüşmeğe değer bir şey kaldıysa eğer.

Ki, kalmış olmalı! .

Bu kadar basit değil ki sevgim

Gözlerinde yanan ışık...

Sarı, mavi, erguvan...

İlle de yüreğimin yeşili

Pek çok hazanlara alışık...

Ya sen! ..Yüreğin, mevsimlerin..

Meşum takvimlere mi esirsin.

Şah damarımda zonklayınca hasretlik,

Arıyorum, anıyorum seni nerdesin? ...

Tut elimden,

Bırakalım altın terazi altınları tartsın.

Bizim yüreklerimizi teraziler tartamaz.

Nasıl paylaşırdık eskiden her şeyi...

Ölçmeden, biçmeden, tartmadan,

Öylece...

Oturup, konuşup, anlaşabilir,

her şeyi yeniden paylaşabiliriz.

Hataları bana ver kumru kanadında

Çirkinlikler benim olsun Şeyda esaretinde

Doğrular senin olsun, kartal pençesinde.

Güzellikler senin yarasa gözlerinde

..Ve namertlik benim olsun ne çıkar,

Dumrul köprüsünde...

Mertlik mi? ...

Senin olsun, peki,

Kürşat çeriliğinde

Razı olmazdım böyle bir paylaşıma

Lakin...Yeğin atım daha bir yeğin,

Serin gölgem bitiyor,

Senden vazgeçemiyorum...

Tut elimden,

Seninle düşelim ateş kuyularına

İtirafımdır, seni seviyorum...

Boğulurken çay bardağında gözlerim...

Ben bir adım attım aahh! .

Koynuma dökülen dikenleri

Ayağıma battı ya nedense

Yüreğimi acıttı, inan ki...

Biliyorsun değil mi bu dikenleri,

Yolumuza dökenleri...

Ne zulmü vardı oysa.

Bir kez yüreğime bakmadın bile

Ardı ardına patladı, patlattı beynimi

Namludan fırlayan ağır kelimeler.

Bak gözüme, gözlerime...

Yüreğimi yokla şöyle bir,

Seni affediyor,

Günahı yok sayıyorum...