Tut Ellerimi

yazgımızda çığlık sesleri

ölümün

eksilten asi yüzü

hayatı yeniden yeşerten

yüzünü görse

utanır karanlığından

geceye melek çağıran

kalbini duysa

kendini atar zindanlara

maviliğin sarhoşluğun anlamı

yüzünün de nefesinin de rengine sinmiş

gamzelerin aşkımın sıcak yuvası

bakışların içimi köpürten dalgalar gibi

senden uzaklarda her gece hırçın

çorak mevsimlerine yaklaşır düşlerimin

bir an bile üzülsen

engin denizlerden başlar tufanım

tuzla buz olur dünya

yokluğun çaresizliğim demek

onun için düşüyorum sensizlikten

tut ellerimi