Tutsağınım Yalnız Şehir

Bir kuş misali bu virane şehirdeyim

Arkada bıraktıklarımın özlemiyleyim

Feryat etmek faydasız

Sen yoksun bu şehir çok ıssız

Geceleri buğulu camlardan

Uykulu gözlerle seyreyliyorum

Kahroluyorum yansıyan ışıkların donukluğundan

Sokak lambalarının loş aydınlığından

Şehrin arka sokaklarındayım

Acımasız yüreklerle karşı karşıyayım

Keskin surat ifadeleri

Katılaşmış yürekleri

Kimseyi umur etmeyen insanlarınlayım

Ay ışığının penceremden süzülen ışığı

Odamın bir köşesine konuk olurdu

Sabaha karşı sessizce çekip giderdi

Yine yalnız kalırdım

Tutsak ettin beni kendine yalnız şehir...