Tutuklu
'kimden gitmeye kalksan
bana dönüyorsun'
kızıla boyun bükerken huzur
tırnaklarım kazıyor hüznü yüzümden
küçük bir kız çocuğu şarkı söylüyor
alfabesi yitik notalarıyla hayatın
biz!
derken şimdi
birbirine giriyor hiçlikler
doğurgan bir kadına dönüyor
kayıp
ayıp biliyorum
gözlerinde gözlerimi göremedikçe
oymalarım yüreğimin gözlerini
ve de günah
iki yakası bir araya gelmemesi aşkın
senden sonra
hangi limana demir atarki yalnızlığım
hangi kara(nlık) sevdanın boğulur koynunda
ve hangi milada boyun eğer zaman
gel etme
düşürme kirpiklerimden düşlerimi
düşme
her neresiyse gittiğin
uzak
uzakta benden
ve bu kadar uzaksa
gelme
ya da
gel hiç gitme sen
ben her dönüşte bana çarpıyorum yüzünü
gittiğim(n) yerlerden
hadi
telaffuz et kaçık kelimelerimi
hadi dokun
hadi
süz bakışlarımdan seni
bak
hala yangın var cümlelerimde
hadi
varsa biraz cesaretin
tut'uş bir ucundan
hadi gel de
yakalım ruhumuzun kokuşmuş cesetlerini!