Tutulmuş Aya Ağlayan Güneş

Saçlarına beyaz akşamları yıldız açan gökyüzü gülerdi

Kirpiklerinin ucuna nergis tarlalarından geçen rüzgâr şiir söylerdi

Gülüşlerin bahar yağmurlarında açan gökkuşağına karışırdı

Ve bir ağlamak boşalırdı gözlerimden yanaklarına dokunamadan

Dur söyleme ayrılık sözleri buz tutar çöl sıcaklığında

Beyaz akşamlı eflatun gecelerde benimsemiştik birbirimizi

Şimdi sevme zamanı kararmış güneşlerde destanlaşsın tutku

Ve bir gün ayrılık zamanı gelirse acıtsın ay tutulmaları