Tutunduğumuz İnsanlar Ölüyor

yorgunuz farkında mısın

sevmeye yetmiyor kalbimiz

yağmurda ağlayan heykeller gibiyiz

yürümeye gelmiyor taştan ayaklarımız

dünyaya bir hırsız gibi gelmiş gibiyiz

birkaç bakıştan öteye geçmez

aşkın hazinesinden çaldığımız

yıllar beri onu da saklar dururuz

siyah-beyaz fareler ısırıyor

sevgi ağacanın dallarını

tutunduğumuz insanlar ölüyor

eksiliyoruz farkında mısın...

03.01.12