Tutunmak Yalnızlığa / Ben Yazmazsam

bugün bir yaprak olmak istiyorum,

kurumuş ve sararmış.

istiyorum sürüklesin beni sonbahar,

sert esen rüzgârların sırtında,

bir sahil kasabasına!

gözlerin güneş,

tenin can çekişen deniz.

deli bir dalga gibi savrulmalıyım sığ yanına,

martı kanatlarında çocuk gülüşleri.

o kumdan şato,

ve kovalar dolusu umut avuçlarımda.

ipinden kopmuş bir uçurtma olmak istiyorum,

dolunayda kaybolmak.

saymak ve göz kırpmak yıldızlara,

bir kaç güzel anıya el sallamak sessizce.

tutunmak yalnızlığa biraz daha.

ellerimde ay kokusu,

saçlarımda samanyolu

seni çağırmak çıplak bir sesle.

ya da,

bir bulut olmalıyım.

alnımda kurşun gibi yağmalanınca sensizliğim,

damla damla aksan gözlerimden içime.

sonra,

ölüm uykusundan uyansam mutluluğa,

unutsam geç kalmışlığımı,

ve ayrılık olmuşsa dudaklarımda tadın.

odama sinen kokunun son kırıntılarını da alırsa,

pencerelerden süzülen leylak sarhoşluğu.

sana yüreğim,

bana düşmüşse sensizliğim,

işte o zaman ben yazamazsam,

ve ahir uykusuna yatırmışsam senli hayalleri,

kristal bir mezarda.

ki;

çevirmişsem umudun oklarını gurbet kayalığına,

karanlık ve soğuk bir tünelden geçiyorsa bedenim,

ve nefesim tükenmişse.

sanma ki sevmedim seni.

sanma ki unutuldu sesin!

işte tam o zaman,

ben yazmazsam sen yine de yaz...yaz seni nasıl sevdiğimi...