Tutunup Poyraza

Zamanın zifir aralıklarından

Şiir yazıyorum

Ziyan edip cümleyi

Cenazeye ağıt

Azrail'e hibe...

Soyup bedenden

Güneşin vurgunlarına sürüp

Asıyorum

Biliyorum

Yakıyorum cünüp üryanlığı.

Ben ki

Memeden yoksun öksüz

Kokusu çalınmış gelincik misali, sürgün

Dağların bekâretini çalıp

Kartal kayasında rakımsız kabirler kazıyorum.

Tut ki

Avuçlarında bir tutam toprak

Şehrinin mihrabından,

Papatya kirpikleri yaslarında ıslat.

Ben ki

Sina'da bedevileşen dudak

Aşkın köz hallerinde kül

Kupkuru, yağmur kokusuna hasret.

Gel

Gel bre

Tutunup poyraza

Kıraç topraktan musallaya

Güneşin doğum saatinde

Yarım kalmışlığımı göm...