Tuvale Yansıyanlar

ağır yüzü hayatın gülümseyen,

yalnızlığım bir kez daha düşlerimde

gece gardiyanlık yapıyor bilmeden,

gölgeler hücre avlusu beynimde...

dağınık saçlarıma mavi yansımış,

tuvalinde biz olalım diyorum

renklerin rayihasında kaybolan,

beni en güzel halimle hatırla istiyorum...

adsız sevdalar dolu ceplerim,

henüz başlamadı sarı sonbahar

keyfim erken kaçtı benim,

bir ben değilim ya bahçesi tarumar...

ayaklarımı sarıyor sesler,

gözümde büyüyor yine zaman

beni benden başka kim anlar,

bakışlarındı beni ebedi alıkoyan...