Tuz Biriktirmeyi Öğrendim

Tuzum azdı,

Bekledim sabırsızca

Denizlerin gözündeki tuzu

Ağladıkça buharlaşan suyun ardından

Kalan tuz yeterdi belki

Ama ağlamadı deniz

Kendi gözümdeki suyu buharlaştırdım

Tuzum azdı benim

Salamura edilecek umutlar vardı

Küpler içine bastırılacak

Anılarım

Denizler ağlamadı bekledim

Tuzum az sandım

Çokmuş meğerse

Yetermiş de ben bilemedim

Ne anılar bastırdım küplere

Ne anılar

Ne umutlar salamura ettim

Aklım dururdu şaşkınlıktan

Şaşırdım

aklım durdu

Meğerse ne kadar çokmuş

Kokuşmasın diye

tuzlanmayı bekleyen arzular

Ne çokmuş ben bilemedim

Üstüne tuz basılacak yaralar

Az tuzla yetinemezdim

Büyük bekleyişlerim vardı

Ama azla yetinmeyi öğrendim

Tuz biriktirmeyi öğretti hayat

Denizlere güvenmeden

Kendi gözlerimden...