Üç Dilek Beş Taş

devriliyor zaman içime

ve yan yatıyor ay ışığı,

gece damlarken baba acısına

sabahı topluyorum

anne sesine...

aralık,

sahipsiz bir pencere sanki

yorgun direnişlerimde...

önce şiirden atlıyor çocukluğum

sonra kare kare gençlik geçiyor, yanıbaşımdan.

tanıyamıyorum saçlarımın rengini,

ısrarcı bir esnaf edasında

beyaza satıyorum, düşlerimi...

üstü kalsın usta,

ben buraya ölmeye değil

sonsuzluğu dinlemeye geldim!

sokaklardan çıkıyor masallar

kuruluyor, savaşın tam ortasına

ilk kurşun "kırmızı başlıklı kız"a,

ikincisi "seksen günde devrialem"

yokluğuma!

derken,

kucağımda gizemli bir emek

ve tahtını yoksullara adayan bir kraliçe...

aklımızda üç dilek

yüreğimizde beş taş,

yanıyoruz hayata

biraz haziran biraz eylül'ce...