Üç Kere
Tekmil yalnızlıklardır
Geceyi süpüren önüne
Dizginlerini salar hayatın
Lodos ötelerine
Düşlerini gömmek ne kabirsiz şehirlere
Ağlamaklı duaları soğutur avuçlarında gece
Gecenin sahibi seslenir önce
Kuş sesli
Ya da kavak yelli
Ölümden korkarsınız o an
Sonra vız gelir
İdam çığlıkları duyulur şafakta
Zeytin dallı darağacında
Umutsuz öfkeler biriktirirsiniz
Şiir gibi yazılır yafta
Hayatı özetlemek ne
Bir kuru kâğıda
Sayfalar dolusu hüzün var oysa
Gökleri dolduracak kadar ezgi
Hüzzam makamında
Çingeneler sustuğundan beri şehirde
Şarkılarda söylenmiyor,yasta
Kara önlükler giyinir gökyüzü
Yıldız gözlerinde ferace
Gündüz zaten firari
Güneş tutsak ömrün son demine
Tekmil yalnızlıklardır
Geceyi süpüren önüne
Dar patikalarda
Bitimsiz hasretler katılır
Bu kısa yürüyüşe
Ve şafağı kurşunlar
İdam mangaları
Üç kere...