Üç Koku Bir Korku
içini gömdüm senin
ruhun yalınayak
bakışlarından bir geçiyor iki geçiyor
üç allahın hakkı
hani benim hakkım...!
bir şiir senden geçiyor
güpegündüz
el feneri tutuşturulmuş kalbinde
karanlık bağdaş kurmuş
ötele geçsin öte yana
zor çıkarız bu yaralardan sabaha
dokunulmaya hasret kadar sözlerin
hep kuşkulu
sen alıştırıyorsun beni saçlarına
saçların deniz kadar kumlu
bedenim namlu
senin de vurulur kalbin
sürüldükçe hayat kaderine
kurşuni bir ağırlık göçer
hangi hörgüç
korkundan geçer
tanrı kokusu
günah kokusu
aşk kokusu
benim hepsinin korkusu
İstanbul'un muayyen günlerinden birinde
tüm orospular gibi
tecavüzle başlıyor her intihar...yeni güne
adresim uzak ellerine
ellerin
gökyüzünde sefalet mavisi
ellerin yorgunlukları kaplarken
sevişmelerimiz yağız atlardı
geceleri
paranoyayla soyunan ayıplığımız
çitilenmeyi bekleyen masum kırmızılardı
bir kanat atımlık canım vardı
boğulurken nefesi boğazın
sabırsız dudaklarına uçardı
ki
seni öpememek
bütün çıkmaz sokakların adı
çıkmadıkça canından
aşk
cehenneme açılan kapıydı
şimdi
ya al içeri
ya da geç içeri...
alicengizoyunu
(...aşk adına senin cehenneminde yolculuk yapmaya kalktım... hiç bunun için yanlış durakta indirilir mi sevgili...)