Üç Nokta Susuyorum

Madem gülüyorsun

O halde,

Bir cümle kurayım da sönsün gamzelerinin o şuursuz imleci...

Bazen diyorum hücrelerimden alıp seni

Oksitlemek istiyorum yüreğimin onmaz çukurlarında

Yoksul bir işkencede kan

Hüzünle revan olurken titreyen idelerim...

İşvende can verirken tahammülüm

Yeter diyorum bazen

Yeter

Bazen diyorum

Bazen çıldırırken

Ellerimin beyazı dizlerimde morarırken

Ve İfadesiz bir gülüşün pençesinde sızlanırken

Ve umudu salıncağından düşürürken karabasan deyişler

Bazen diyorum yenik bir serçe miyim ben?

Öylesine diyorum

Sessizce içimden içini geçirirken

Suya bakıp fallara inanırken

Telvelere gönüller kabartırken

Öylesine diyorum bazen

Öylesine avucumdaki ölüm çizgilerine inanarak

Ve kayıtsızlığına aldanarak alnımda ki yazgımın...

Bazen diyorum evet bazen

Nehirlerden geçiyorum

Dönüş yollarımın kesiklerine tuz basarak

Dağların gölgesinden saklanarak

Bazen diyorum

Evet bazen

Keşkelerle çoğalarak...

Biçilmiş kaftanlarını giyiniyorum özlemin

Bir beden büyük gelse de kefaretime

Bazen diyorum çok sesli

Ne çok iç geçiriyorum tan vakti kararırken...

Ve ne çok ah esniyorum şafağım ağarırken...

Bazen diyorum

Ben diyorum

Usulca kendi kendime' yanılgılarımı sevemiyorum'

Hasret perdesini k/aralarken sineme...

Bazen diyorum...

Bazen üç nokta susuyorum

Uç noktada avazlanırken sızım...

Ucu yırtık günlüklerin başına ve sonuna, keşkeleri gizliyorum bazen'lerin yanına

Ve söküp adımın ardından seni karanlığa hapsediyorum o şuursuz gülüşlerini...