Üç Şiirlik 3
bu son/bahar
yenilişim
b/aşka k/asımlık
imgelere
vedasız bir ayrılığa
kendini adamış
toprağa zülüf yaprakların
süngüsünü
her hazan
miğfersiz
tattım
sola meyilli sol yanımda
hangi
d/evrime
kafa tutacağım
bilmiyorum artık
politik duruşum onyedisinde
olsa da
ömrü tüketen
vefasız bir kuyu vedasızlığın
aniden gelen yağmura
uykusunda yakalanmış
çöl halkı gibi
tüm varlığımın
ayağımın altından kayıp gidişini izledim
okyanusuna
mekân
zaman
aydınlık
karanlık
ve dahi yaşamın belirtisi ne varsa
şu kubbenin altında
vefasızca yükledi nefesime
düldülün savaşını
boşa çıkaran anlamsızlık hâlini
oysa
adın
tüm d/evrimlerin
anlamıydı
ve yakışmıyor yanına
ardında iz bırakmadan
solup gidenler
vedasız ayrılığa yazılan
son
üç şiirin
sonuncusu bu şiir
bir vedaya mahkûm kollarını arala sonuna kadar
hesapsızca geleceğim sana