Uç Uç Böceğim

Bir çayır kenarı, gün ortasında

Kondu parmağıma uç uç böceği.

Dertleşti benimle kanat sesinde

Andı cananını uç uç böceği.

Allara bürünmüş kendi halinde

Ömrünü tüketmiş aşkın yolunda

Çiçek yaprağında, gülün dalında

Yattı düşlerine uç uç böceği.

Papatya dalını fazla severdi

Yaz olunca dallarına konardı

Kim bilir ki aşk yüzünden delirdi

Havalandı yine uç uç böceği.

Beyaz benekleri aşkı sunardı

Al bedeni Güneş gibi yanardı

Hüzünlere düşer yoldan dönerdi

Çaresizce kaldı uç uç böceği.

RABATLI her çiçek alırdı seni

Aklına düştükçe dilerdi seni

Can gibi cananı bilirdi seni

Diyar diyar uçtu uç uç böceği.