Üçüncü Şah'a
/Ben sessizce geçiyordum nisan yağmurlarından
Gözlerin çarptı kalbime/
Ellerim boş
Yüreğim dingindi
Gözlerini görmeden önce
Karanlık bir dünyam vardı belkide
Bulutlar yoldaşımdı
Yağmurlar alacaklım
Bir gün bir şey oldu
Sen çıkageldin bulutların arasından
Ben ilk defa gökyüzünün bu kadar
Mavi olduğunu farkettim
İlk kez gülümsedim
Hayır sahip çıkmalıydım kendime
Ben iyilerin adamı değilim
Sonu yok yolumun
Artık
Tek başıma gitmeliydim
Ama
Şimdi
Aslında
Kalbime kızıyorum
Elim ayağım giderken kendi yoluna
O hep bakışlarına takılıyordu
Affet beni
Seni seversem
Fakat
Endişelenme
Ben içimde yaşayacağım kalbini
Hayallerimde buluşturacağım birbirimizi
Sonra aşk koyacağım adına
Ve senin haberin olmadan ayrılacağız.
Bilirim ben seni seversem
Se de başkasını seveceksin
Ama hiç değilse sana
Bir mektup tadında
Şiir bırakmalıyım
Yani bilsin insanlar
Senin güzelliğini
Benim istediğimi
Utanmıyorum kimseden
Ama biraz korkuyorum
Yine de
Bilsinler şiir yazdığımı
Bilsinler gecelerden korktuğumu
Karanlıklarda adım atamadığımı
Senle olan gülüşlerimizi bilsinler
Ve bunun son şiirimin olduğunu
İlkleri hep kaçırdığımı bilsinler
bilsinler
Aşkın çok ağır bir kelime olduğunu
Şairin dediği gibi
Aşk başlamadan güzeldi belkide
Yanlış anlama beni
Serzeniş değil bunlar
Sadece senden duyduğum neşenin
Tebessümleri yazdıklarım.
Ve sen
İster kendini farzet dizelerde
İster üçüncü şahıs de
Duygularımın
Dönencelerini süsleyen
Ay ışığında buluşmak dileğiyle