Üçüncü Türden Sophienle Yüzleşme

Kurbağalarla göz hizasında durdum bakarken gize, Empati yaptım sonra

Mezar mecazi bir köprüdür ben tanrıya kanımla gülümsemişim /sonra

tırnaklarımı kesmiş kirpiklerin- lan unut beni izafiyim diyedir ekmek

ölmek için fiilin failine cam bir balona yazılan çocuk siyah fanus sonra oktabus yüzlü adam

büyük harflerle küfrettigim küçük, adam ceset torbasına saklanan kirli nedimelerin peygamberi

toprağa düşmez mi 13 ons ruhunla- 666 kelime sürmez saltanatın düşünme

Kalkıp gitmek istedim zamandan ve hayattan bu benim fikrim

elimi tut Sophien tırnakların izafidir ihtimal ve eski bir cağ ölüsüyüm ben

Gothe siyanür yanığı titreyen meridyen üstümüzden geçen kuzey

affedilmesiniz diyor ben orda bir yerde sesin tözüne düşmüş kül

Öznesi yanmış her bir söz - anti militan bir şiir işte aldırma sen....

Ben tanrıya ne yaptım ki diye sordum ey Sodom

orda taş oldu öptüğüm cesetler sonra

şaşıp kalma yüzümün haritasında her define

yani bir gömü aradığım tarihe küfrederek sonra

yitik bir masal kurgu - recm ilahi mord Meryem

kum istermisin Allah yazan gamzelerine ...

Gözlerimi sana bırakıyorum Sophien

rüzgarı gör yağmura dokun öfkeyi tut

sonra geceyi yırt kalın karanlık kirpiklerinle

düşe girerken tekmilsiz

sakın uyuma

sana ateşle yazılmış

şiirler getireceğim

Kadere sordum yol sapaklarını

Kendime çıktı her labirent

sonra avuçlarıma çizilen muamma

zamandan ve hayattan giderken

çürük dişe değen dil

acının en görkemli nüvesinde

epik şair

yani ben

ne çok güldüm bozuk yansımasına kumdan tanrıların

kurgumu bozan bir ekmek bir çocuk

ya da beni unutan her hangi bir kadın

Lorca'dan biliyorum

ah Sophien

artık bir zerrede kalmam

anımsıyorum da

bütün kuşlar söylerdi

ben adam olmam...

CC_