Uçurum..

hani her defasında gitmeye korktugum uçurumum varya

o uçurumun yanıbaşındayım

yüregimdeki sızı daha bir derinleşti sanki

hatıralar canımı yaktıkca daha bir suskunlaşıyorum

gözyaşlarım sessizce süzülüyor yanaklarımdan

aglıyor gibiyim rüzgarın soguklugu yüzüme vurdukca

o sogukluk üşütsede beni

içimde yanan, acılarımı serinletmiyor

rüzgarın mumu söndürüp rüzgarı kuvvetlendirdigi gibi

daha bir yakıyor beni..

ah! yıllanmış hatıralarım

o gülücükler ..

mutluluk fotografım vardıya benim..;

hani o yagmurların altında

o yüzyıllık çınarın dallarında otururken

hani o deniz kokulu

kırçıçekleri arasında..

benim mutluluk fotografım

ondan geriye şimdi rüzgarın yüzüme çarpan soguklugu,

yanagımdan süzülen gözyaşlarım kaldı..

birde yüregimdeki sızı...

sanki bugün daha bir derinleşti..

hiç geçmemiştiki..

dinmesini beklemk içimdeki fırtınanın bir hataydı

neler vermezdim ki zamanı geriye almak için

ama sadece hayellerden ibaret

anlatmaya korktugum mektuplar yazıyorum yine;

bir yokoluş eseri..

birde yüregimdeki sızı...