Uçurum Çiçeği

Sarp Kayalıkların kenarında duruyorum öyle durgun

Bir rüzgar kımıldasa düşeceğim derinlere öyle doygun

Yenildim hayat kabül ediyorum

Yinede sen değilmisin uzaktan güldüğüm

Ne senli ne sensiz uçurumlardan düştüğüm

Bir yaprak gibi savuran sen değilmisin

Taşlar kayalar ve umman deniz

Kucağını açmış bekler beni sensiz

Gidip dolansam kollarına

Yarınlar sensiz bensiz

Uçurumlardan yiten sen değilmisin

Hazan da olsan ey rüzgar

Yeşersen sen bahar

Ben hep güzleri yaşadım

Beni bu hallere kayan sen değilmisin

Esince ruhum

Deli gibi yuvarlandı hayallerim

Bir mavinin kucağında geldi ölüm

bu hallara koyan sen değilmisin

Sende yaşa hayat

Bu hayat senide bitirir bir gün

O uçurumdan düştüğün gün

Ben değilmiyim seni bu hallara koyan

Arkandan bakıp sana acıyan

Uçurum çiçeği, her dem eksik olmaz eser-i

Zehir zakkum gibi

Bir el uzanır

Uzansa da yuvarlanır

O derin sevgi uçurumundan

Sen değilmisin beni bu hallara koyan