Uçurum Düşlerim/ Saatlerim

Deprem oluyor sandım

Uykumun sallanan beşiğinden sana uyandım

Tepeden tırnağa sen koktun -yavrucuğum-...

Dokundum

Yüzüm sen

Dokundum

Gözüm sen...

Çocuktan beter ağlamalarım, hüznüm sen

Sen

Varlığım

Kahretsin sen yokluğumda hasret kesti yüreğimi dilim dilim

-Uyuyor musun?...Yavrucuğum-

Baktığım cam buğulu, çorak yüreğim...

Ve şimdi

Mağosa'yı getirdi göz perdelerim -gördüm- uyuyorsun meleğim...

Ama...Neden endişeliyim?..

Uykudayken elalem hep ama hep ben sana bekçiyim

Ah ayrılık !!! iğrençsin...

Ne mesnetsiz bir şeysin

Mendabur, yüreğime ikiz gibi iliştin

Beyin duvarlarımı felç ettin.. Ah çok fersizim

İşte şimdi benim...

-Allah'ına kadar şair olmak isterim- !!!

Ve dünü resmetsin paronayak düşlerim

Satır satır yazsın cümleler kelepçeli ellerimizi gözbebeğimde ki gözlerini

Yanımdayken bile sana olan özlemi mi sayfa sayfa seni şiir gibi yazmak isterim

Benzersizim

Ne bileyim işte dağ gibi sana olan sevgim

-Özlüyorum anneciğim-

Biliyor musun?

Sen hiç büyümedin

Hala benim minicik bebeğimsin...

Peki ama neden böyleyim?...

Hala neden görmez kör olası gözlerim neden hala seni çocuk bilir yüreğim

Gururum, şanım,şerefim..

Yoksa;

Annelikten midir bu -şaşkın ördek- hallerim..

Oysa

Hayat bahçemizdi bizim anneden de öte birşeydim

Nefesini her daim nefesimde hissettiğim

Şimdi bende büyümeyen bir çocuk bırakıp, büyüdün gittin

Bilsen nasıl küçüğüm...

Küçücüğüm....

...

Emanetim...

Korusun seni yüce bildiğim..

Korusun meleklerin...