Ufkun Kararışı

Hep bir hayalin peşinden koştun

Gerçekleşme ihtimalini düşünmeden

Aslında biliyordun bilmiyor değildin hani

Gerçekten uzak, sadece bir ümit olduğunu

Adı üstünde, hayaldi işte

Ama hayaller değil miydi hayatı yaşanır kılan,

Ucu bucağı olmayan bir ufka çeviren

Korkmadın yine de yürüdün ufka doğru

Halbuki ne çok insan vardı bunu denemeyen

Deneyenlerde vardı tabi

Peki kaç kişi döndü bu yoldan

Hiç mi önemli değildi

Değildi tabii ki

Yoksa ne anlamı kalırdı gözükaralığın

Ama yalnızda değildin hani

Ona da güvenmedin değil sanki

Aşkın gözünün kör olması değilmiydi

Seni bu yollara düşüren

Hayallerini gerçeğe dönüştürecek tılsım

Ve yılmadın yürüdün taa en sona

Tılsımın parlaklığı az mıydı neydi!

Öyle bir yere geldin

Gözünün önünü göremez oldun

Aşk mıydı yoksa bu

Senin gözünüde mi kör etti

Keşke öyle olsaydı

O da yorgun düşmüş belli ki

Seni taşıyacak mecali yok

Sen aşkı omuzlarına alamazmıydın

Oysa ne çok uğraşmıştın aşık etmek için

Olması hayallerin gerçeğe dönüşümüydü

Yinede hayali bile güzeldi

İşte o an ufuk kararıverdi...