Ufkun Öbür Yanında Sen

Ufkun öbür yanında sen

Bense hangi yandayım bir bilsem

Sevdalara ad takmak yetmiyor bize artık

Avunmak çare değil aşk adına hükümse yasak

Hangi rotada yön bulur aşka tutsak yüreklerde ah bilebilsen

Bir adım ötesini kestiremedikten sonra zamana inat dolu dizgin

Hatırlıyorum ilk aklımda kalan deli dolu rüzgarlara karışmış bir perçem saçın

Çocukluğuna dönsen inan ki bu kadar masum olamazdın...

Karadenizin dalgalı gün yüzünü andırıyor bakışlarındaki kor, gizem

Belki de kendimde seni buluyorum ben istemeden öylesine pervasızca

Hoyrat sıcaklığın bakışında at terkesinde tutunan ardın sıra kim

Aşka tutsak olamak yetmiyor diyen sesini duyan sanki ben

Kulaklarımdaki uğuldama beynimin ortasında dururken

Deli dolu aşk tutkunlarına ne dersler verirdin belli belirsiz

Faniydik insanoğlu olarak aşkımızsa ölümsüz

Prangalar yüreğimize vurulmuşken....