Üfle Ey Aşk
Ey aşkını Ayet Ayet ezberlediğim
Her surenin ardında amin dediğim
Her secde de dua ettiğim
Sen hangi hazan yapraklarıyla
Düştün yüreğime
Hangi kış güneşiyle doğdun ömrüme
Üfle ey aşk
Ayrılık bulutlarına üfle nefesinle
Kor ateşlerde kandı gözyaşlarım
Yandı da söndüremedi yüreğimde ki ateşi
Üfle neyzen
Üfle de yedi cihana yayılsın
Ana rahminde ki masum yüzler
Ey vuslatına ömür biçtiğim
Bir serçenin göz yaşına sakladım seni
Adını yazdım kar tanelerine
soruyorum şimdi
hangi kar yakar insanın içini böylesine
Yanıyorum cehennem ateşinde
ve yere düşen her kar tanesinde
Bekledim seni ey aşk
Kavuşmanın rıhtımın da bekledim seni
Duyuyor musun?
Gidişinin her yıl dönümünde
Ayrılık çanları çalıyor bu saatte
Ey aşkı idam sehpası olan
Kirpiklerinde ki bir darağacına
Asıyorum aşkımı
Günahkar bir gurur yüzünden
Saçında ki sırat köprüsünden geçiyorum
Ölüyor ruh
Ölüyor aşk
Kaç sala okundu
Kaç cenaze kefenlendi yokluğuna
Saat ayrılığa dün
Üfle suru ey aşk
Üfle ki dursun bu günah
Ki sevaplarımda yaşatayım seni...