Uğrun Da Hayatım

tövbe mi yemin mi

anlamadım kara gecelerde

ne yaptığımı ne ettiği mi

yine kemiriyor kafamı

sen mi hayalin mi

anlamakta güçlük çekiyorum

en nihayeti uyanıyorum

ayılıyor serseri ruhum

dönülmez bir yol ve çıkmaz bir sokak

kendimi avutuyorum

ve haykırıyorum bir tanem

seni seviyorum

kızma darılma bana

seni seviyorum dedim

bu dünyada nasipsizim

biliyorum ve diliyorum

tanrım ahirette nasib et

et ki bu dünyada yanayım

bu son yakarış saçının bir teline

yirmi dört yıl bir gülüşüne

bir ömür boyu yatmaya

ömrümün sonun da sadece

bir saat gözlerinin derinine bakmak

ve ölüm haktır bana

ey sevgili elveda