Um/acı

Kendi başına köze düşene, a-cı-ma!

Hangi koza, bağ ola kışına?

Bel bağlama yürek aşına, kanma!

Boşuna ağlama dize, kendir!

Durur mu hiç sine, kında?

İki eli kanda olsa, elâ gözün farkında

Belâdır bağrıma deli künde, a yiğidim!

Gururdur beli büken, kindir!

Her bahar açar ya gonca, bala

Zehri kör arılar, sevdâya konar anca

Muştula cemre hadi, nur gülü bağbana

Öğret aşkı meşki câna, sevindir!

15-19.11.2013