Ümidin Pınarından Kanarken

Memleketim

Hiç bu kadar güzel

Gözükmemişti

Aşkı arayan gözlerime

Bir karmaşaydı yaşanan

İç dünyamda belirsiz

Adımlarım büyüdü

Kalp atışımdan yoksunum

Caddeler, insanlar ve bahar

Ve kuru kalabalık arabalar

Gözlerimde bir sen var

Bir kaç adım uzağımda

Benliğin akar gider usulca

Çocuk sevinciyle dolu gözlerim

Ümidin pınarından kanarken

Sen, ismini bilmediğim ahu

Sokaklar şahid olur turabına

Savrulurum çıkarsız, ardında

Ne söyler dillerin, tatlı bakışın

Kaldırımlar sevdamı omuzlar

Dokunmak ah ne güzel bela

İnci gözyaşımda sevinç var

Şükrün beldesine varmadan

Lütuf ile karşılaştım ne mutlu

Rabbin rahmetinden umarak

Yüzümü güldürene ne mutlu

16 Nisan 2011