Umut

yaşadığın kadarmış aşk

yaşattığın kadar değil

duyduğun kadar büyükmüş sevgin

duyurduğun kadar değil

sustuğun kadarmış varlığın

konuştuğun kadar değil

Yağmursuz bulutlar geldi bak

sakin bir akşam çöktü yokluğunda

esir şiirler büyüyor

hürriyete dair cümlelerle

umut

iklimini yitirmiş

saatler huzursuz

sabahsa çok uzak

gözlerini getirir mi yine

yıllarca baktığım resimler

unutkan mıdır şehirler

ayak izleri silinir mi çocukların

yeşili kayıp mevsimlerden

umut

varlığından habersiz artık

ıssız bir limana demirlemiş

sevdaya dairler

şimdi şafak vakti

bak ölü ozanlar geçiyor

göğün bittiği yerden

yıldızlar yavaş yavaş sönüyor

birazdan

ılık bir rüzgar gibi

dolacak odana sesim

dolaşacak mısralarım teninde

ellerine dokunacaklar hece hece

dudaklarından geçeceğim nefessiz

kokunu çekeceğim içime

gözlerim kan çanağı

uykuyu saklayacağım gözlerine

umut

ay yanığı bir gece yarısında

yaralı bir martı şimdi

kanatları titriyor