Umut

Umut ufukta görünen ışık

Hadi yürü arkadaş

Yol uzun adım kısa

Varmak istiyorsan menzile

Umudun ateşini durma,

Sönmeden besle.

Ne fırtınalar eser, bu ateşin yanında

Kar, dolu, yağmur; afet üstüne afet

Neden sönmez bazısının ümidi;

Görür çünkü o kişi,

Daha varmadan hedefi.

Aldırmaz kimseye bilir ki;

Yaşamıştır en doruk noktasını,

Aklı kalbi ruhu doymuştur.

Gönlü çoktan kanatlanmış

Varmıştır ülküsüne.

Zaferler kazanan komutan sözüdür ha,

Geldikleri gibi giderler demişti ya;

İşte umut böyle bir şey.

Katıksız inançla beslenir,

Görmeden sevilir, bilmeden bilinir.

Bu öyle bir anlayış ki

Umudu olmayan

Baştan kaybetmeyi isteyen kişidir.

(Aralık 2009)