Umut Dokunur Kanatlarına
/düşler resmedilirken geleceğe,
ara sıra kasırgalar vurur azade/
huzurunda eğilirken can verene
böğürtlen lekesi kalan dudaklardan
biraz aşk biraz meşkle
bir buket nefestir sunulan yaşam
tel tel dökülen y/anların
akıp giden yılların esintisinde savrulsa da
yarına uyanırken toprak
avuç avuç şükür toplamaktır soluk
dönerken dünya
kaş çatsa da ayak bağlarına hayat
izini ardında bırakmaktır huzur
kederin çarparken bulutlara
ufacık mutluluk kırıntılarıyla
sağanak sağanak serçe uçuşudur
yeniden canlanış
yüreğin dağıldığı yerde çıtırdasa da
akla takılan ağır sis,
yalnızca gelip geçicidir dağlarında pus
kaygan zeminde
eskiyeyim derken yenilenir
mülkiyetinde reddi z/amanlar
yaşadığını unutmuyorsan
ağzında karanfildir yarınlar
gün gözlerine düşerken
damıtılır keşkeler
kısır gece doğurgan gündüz olur
kelebeğin rengine bürünür ömür dediğin
kayıp sözler
akıllara dolansa da uyumlu uyumsuz
içindedir mecalin
parladığında güneş
saatler karanlığı aydınlık geçer
tövbe eder zaman söküğü
unutulur kırılgan dünler
biraz melankolik biraz sevdalı
bazen gelgitlerle bazen durağan
alevlenir gözlerinin kandili
yavaş yavaş kısılsa da ışığın rengi
önüne yığılır dün artımı
eskiye darılmadan
yeniden büyütülür umut
en olmadık anlarda
şakır hayat...