Umutsuz Umutlarım

kurallarım vardı,

yıkılmasını istemediğim duvarlarım.

terkedişlerim vardı,

zaman gectikten sonra acısını hissettiğim.

terkedilişlerimde vardı elbet,

içimden parça koparıp gidenler.

aşklarım vardı,

canımı yaka yaka hissetğim.

küçük mutluluklarım,

büyük dostluklarım vardı.

cana yakın,

o kadar yakın ki kardeş dediğim dostlarım..

büyük sancılarım vardı

acıların ardından

her nefes alışımda geri veremeyekmişim hissi uyandıran.

hatalarım vardı yapmamam gereken

ama elimde olmadan yaptıgım.

anarşist bir düzenim vardı

kendi düzenine bile baş kaldıran.

herkesin yasak kabul ettiği

yasal kabul ettiğim kurallarım.

umutlarım vardı geleceğe dair

her defasında düşlmekten zevk aldıgım

umutsuz umutlarım.